ღღ Welkom op Tygertje`s Space ღღ

Hallo allemaal,

Ik heb net een vervelend telefoontje gehad, zal eerst even wat uitleggen. Ben geboren met een lui oog, zo noemen ze dat in de volksmond. Toen ik een jaar of vier was hebben ze me in Almelo geopereerd aan mijn rechte oog. Maar dat heeft helaas niets geholpen. Maar ik baalde nog steeds dat het niet goed was, vooral in de pubertijd, dat kunnen jullie wel nagaan. Heb er ook een knauw van gehad hoor, altijd werd ik geplaagd altijd maar schelden van hé schele waar kijk je naar. Dus daar wordt een meisje van die leeftijd niet vrolijk van. Altijd heb ik naar beneden gekeken, zodat ze mijn oog maar niet zagen. Ja dat was echt een moeilijke tijd voor mij. Hadden wij een verjaardag of een feestje, ik voelde ze altijd naar mij kijken. Ze dachten altijd dat ik erg verlegen was, maar dat was het niet, nee het had vooral met mijn oog te maken. Voor 23 jaar terug leerde ik mijn man kennen. Hij vond mij leuk zo, hij zei er ook nooit wat van. Maar ik zei tegen hem toen we al heel wat jaren getrouwd waren en Jeroen er al was, Bennie ik wil me nog een keertje laten opereren aan mijn oog. Van hem hoefde het niet maar zei hij als jij dat wel wilt, dan moet je het doen. Dus afspraak gemaakt en na vele maanden verder want dat duurt wel zo lang hier in Nederland was ik dan eindelijk aan de beurt. Ze gingen me opereren. Vol verwachting ging ik er heen, ja je denkt toch dat je er wel iets knapper van zult worden hahaha. Maar niet dus, het had niets geholpen helemaal niets. Ik was er niet blij mee en zei tegen Bennie voor een poosje terug ik wil naar Leiden of naar Utrecht of weet ik veel waarheen, maar ik wil dat oog goed hebben. Heb een verwijskaart gekregen en kon terecht in Leiden. Samen met mijn vriendin ben ik daar heengegaan we hadden een super leuke dag daar echt gezellig. Alle onderzoeken hebben ze daar gedaan en wat denk je, ze kunnen niets meer voor mij doen daar dus ook niet in Leiden. Want als ze het spiertje van mijn oog nog verder inkorten, dan gaat mijn oog, hij staat nu naar binnen, maar dan gaat hij helemaal naar buiten toe staan. Nou ik heb er vanmiddag wat afgejankt, bah ik baal als een stekker. Maar goed ik moet er maar mee leren leven, het is niet anders. En er zijn wel ergere dingen in het leven nietwaar. Maar weet je wat ik nou het allervervelends vind, dat wanneer je op een verjaardag bent of op een feestje, en je vraagd iemand wat, dan vragen ze ook nog zo aan mij van hé kijk je mij nu aan of iemand anders. Tja dan hoeft het voor mij niet meer, dan wil ik het liefst naar huis. Maar dat is natuurlijk ook niet goed dat weet ik wel maar toch. Moest het gewoon even kwijt, het lucht wel op als je je verhaal kwijt kunt. Weet niet eens of het gelezen wordt maar toch ben ik blij dat ik het van me afgeschreven heb. Groetjes en liefs van Gerry